را بر اهل كفر و ظلم و معصيت ، و آثار سطوت و عقاب او را از طبقات جحيم و نكال و عذاب‌ها و الم‌ها و خلود « 29 » در آن را و آنكه مالك بر ثواب و عذاب و احكام اين روز ، نيست بجز حقّ تعالى كه : مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ « 30 » - در تفسير آيهء وَ ذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ « 31 » از اهل عصمت وارد است كه سه روز حقّ تعالى به نفس نفيس ، اظهار سلطنت و حكومت مىفرمايد ؛ يك روز آنها روز قيام حضرت قائم عليه السّلام است ، و يكى روز رجعت اهل البيت ، و يكى روز قيامت - تا آنكه مفتوح شود باب خوف بر قلب او ، و پس از حصول خوف و رجاء در قلب ، خالص گرداند عبوديّت خود را نسبت به توحيد و ربوبيّت پروردگار ، و با قلب خاضع و خاشع توجّه كند به عالم ربوبيّت و قدس ، بگويد : إِيَّاكَ نَعْبُدُ ؛ يعنى ترا عبادت مىكنم و بس ، و تصوّر كند عجز و فقر و احتياج خود را و آنكه حول و قوّه از براى غير حقّ تعالى در اعانت عباد نيست ، و بگويد : وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ و استعانت جويد از حقّ تعالى و بس تا آنكه مفتوح شود بر او باب اخلاص در اداى حقّ عبوديّت و معرفت ربوبيّت او ، و تفويض كند جميع امور خود را به حقّ جلّ و علا ، و پس از آن تعيين كند مقصود خود را در استعانت به آنكه نيست مگر طلب قرب پروردگار ، و حاصل نمىشود قرب مگر به سلوك در صراط مستقيمى كه اقرب طرق است و اسهل راهها به سوى حقّ تعالى است ، و مىرساند عبد را به مقام قرب ، و چنان‌كه حقّ تعالى از وفور عنايت خود تعليم فرمود بگويد : اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ « 32 » تا آنكه

--> ( 29 ) - جاودانگى ( 30 ) - . . كيست آن كس كه جز به پروانهء او در پيشگاهش شفاعت و وساطت كند ؟ : سورهء 2 قسمتى از آيهء 255 ( 31 ) - . . ايشان را به روزهاى خدا يادآور باش : سورهء 14 قسمتى از آيهء 5 ( 32 ) - ما را به راه راست هدايت فرماى : سورهء 1 آيهء 6